Licznik

Liczba wyświetleń strony:
754356

Witamy!

" Krzyżu Chrystusa bądźże pozdrowiony,
na wieczne czasy, bądźże pochwalony..."

 

 

 

Bóg wysyła Proroków byśmy zmieniali swoje życie...

Posłuchaj głosu Proroka

 

 

KOMUNIKAT

Ojciec Święty Benedykt XVI

mianował biskupem zamojsko-lubaczowskim dotychczasowego biskupa pomocniczego archidiecezji przemyskiej obrządku łacińskiego Mariana Rojka.

Warszawa, 30 czerwca 2012 roku.

+ Celestino MiglioreNuncjusz Apostolski

Nowo mianowany ordynariusz ma 57 lat, w zeszłym roku obchodził 30-lecie kapłaństwa. Po sześciu latach posługi biskupiej u boku metropolity przemyskiego abp. Józefa Michalika, bp Marian Rojek został pasterzem diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Diecezja, którą będzie kierował należy do metropolii przemyskiej (wraz z diecezją rzeszowską).

W ramach Konferencji Episkopatu Polski bp Marian Rojek przewodniczy pracom dwóch zespołów: Zespołu ds. Kontaktów z Przedstawicielami Kościoła Greckokatolickiego na Ukrainie i Bilateralnego Zespołu Katolicko-Prawosławnego. Jest także członkiem Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie.

Biskup Marian Rojek urodził się 9 kwietnia 1955 r. w Rzeszowie. Po ukończeniu liceum w czerwcu 1974 r. podjął decyzję o wstąpieniu do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Studia seminaryjne już w październiku przerwało mu jednak niespodziewane wezwanie do odbycia dwuletniej służby wojskowej. Służył w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach. Po powrocie podjął na nowo formację w przemyskim seminarium. Świecenia kapłańskie przyjął 7 czerwca 1981 r. z rąk bp. Ignacego Tokarczuka w katedrze przemyskiej.

Po rocznym wikariacie w parafii Brzozów został jesienią 1982 r. skierowany na studia specjalistyczne do Rzymu. W czerwcu 1987 r. obronił pracę doktorską z teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim („Ą Eucaristia fa la Chiesa: la relazione tra la Chiesa e ľ Eucaristia nel contesto dottrinale delľ enciclica „«Mysterium Fidei» di Paolo VI”).

Od września 1987 r. wykłada teologię dogmatyczną w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Był prefektem, wicerektorem, a w latach 2001-2005 rektorem przemyskiego seminarium duchownego. 21 grudnia 2005 r. Ojciec Święty Benedykt XVI mianował ks. dr. Mariana Rojka biskupem pomocniczym archidiecezji przemyskiej obrządku łacińskiego, przydzielając mu stolicę tytularną Tisedi. Konsekracja biskupia odbyła się 2 lutego 2006 r. w przemyskiej katedrze. Głównym konsekratorem był metropolita przemyski abp Józef Michalik, a współkonsekratorami – bp Kazimierz Górny z Rzeszowa i bp Jan Ozga z Doume-Abong Mbang w Kamerunie, seminaryjny kolega nominata.

Za dewizę biskupiego posługiwania bp Rojek obrał słowa „Eucharystia Panis Vitae” (Eucharystia Chlebem Życia). W herbie umieścił kielich z hostią – symbol Eucharystii oraz ukoronowany monogram symbolizujący Najświętszą Maryję Pannę. Na niebieskich polach znalazły się także herby dwóch miast: Przemyśla i Rzeszowa.

Jak co roku, 14 września, gromadzimy się w naszej świątyni parafialnej na dorocznych Uroczystościach odpustowych rozważając Znak i Tajemnicę Krzyża Św. Zapraszam wszystkich czcicieli Chrystusowego Znaku Zbawienia na uroczystą sumę odpustową na godz. 12.00., której przewodniczył będzie i wygłosi homilię Ks. Bp Mariusz Leszczyński.
Tego też dnia w uroczystej ceremonii liturgicznej obejmę obowiązki proboszcza Parafii Podwyższenia Krzyża Św. w Księżpolu.
Prosząc o modlitwę w int. owocnej posługi wśród ludzi, do których posyła mnie Bóg jednocześnie informuję, że oprócz sumy odpustowej o godz. 12.00. będą jeszcze sprawowane msze św. o godz. 8.00. i 18.00.
W niedzielę 11 września br. o godz. 16.00. na cmentarzu parafialnym będziemy w ofierze Mszy Św. zanosić modlitwę za bliskich nam zmarłych - z racji zbliżającego się odpustu parafialnego.
Zapraszam do wspólnej modlitwy za bliskich nam zmarłych.

Ks. Arkadiusz Nocoń, pracownik watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów

Ciało Jana Pawła II będzie przeniesione do grobu bł. Innocentego XI. Obu tych papieży łączy nie tylko miejsce pochówku…
Prawie równocześnie z ogłoszeniem daty beatyfikacji Jana Pawła II, w bazylice watykańskiej rozpoczęły się prace związane z przeniesieniem jego ciała z Grot Watykańskich do kaplicy św. Sebastiana (między „Pietą” Michała Anioła a kaplicą Najświętszego Sakramentu). Nazwa kaplicy pochodzi od mozaiki nad ołtarzem przedstawiającej męczeńską śmierć św. Sebastiana, a jej wystrój jest dziełem Piotra z Cortony, który zdaniem znawców objawił tutaj cały swój talent. Ciało nowego błogosławionego zajmie miejsce pod mensą ołtarza, gdzie teraz spoczywają doczesne szczątki bł. Innocentego XI. Te z kolei mają być przeniesione pod ołtarz Przemienienia Pańskiego po lewej stronie bazyliki. Innocentego XI, papieża, którego pontyfikat przypadł na lata 1676–1689, i Jana Pawła II łączy jednak nie tylko pochówek w kaplicy św. Sebastiana.
Godny korony świata
W 1683 r. ogromna armia turecka staje pod stolicą cesarstwa. Upadek Wiednia oznaczałby zagrożenie całego świata chrześcijańskiego. Na ratunek spieszy król Polski Jan III Sobieski. Jego wojska odgrywają decydującą rolę w zwycięskiej bitwie pod Wiedniem. Wdzięczny za ocalenie chrześcijańskiej Europy Innocenty XI dziękuje najpierw Bogu i Maryi, ustanawiając święto Jej Imienia w dniu, w którym rozegrano bitwę (12 września), a następnie polskiemu królowi, któremu nadaje tytuł „Obrońcy wiary” (Defensor fidei). W osobistym liście do Sobieskiego papież pisze: „Okazałeś się, Wasza Królewska Mość, godnym nie tylko korony polskiej, ale nawet korony całego świata”. Dodatkowo, na jego cześć, poleca wybić specjalny medal, a jako wyraz szczególnego wyróżnienia przesyła mu miecz ceremonialny i kapelusz, które do dziś są przechowywane na Wawelu. Największym jednak wyrazem wdzięczności Innocentego XI wobec polskiego króla i wojska była niespotykana w historii decyzja o zmianie papieskiego herbu. W miejscu dotychczasowego czarnego orła Odescalchich (ród, z którego wywodził się papież), Innocenty XI poleca wstawić polskiego białego orła w koronie, z charakterystycznie wzniesionymi ku górze skrzydłami. Takiego samego, jaki widniał na sztandarach wojsk walczących pod Wiedniem. Dzisiaj ten papieski herb z polskim orłem możemy oglądać chociażby na pomniku Innocentego XI w bazylice watykańskiej.
Jan III Sobieski nie czuł się bohaterem bitwy pod Wiedniem. W wysłanym do papieża liście napisał: Venimus, vidimus, Deus vicit – „Przybyliśmy, zobaczyliśmy, a Bóg zwyciężył”, przypisując zwycięstwo nie sobie, ale Bogu i Jego Matce. To polski król poprosił papieża, aby dzień 12 września ustanowiony został świętem Jej Imienia. Korzystając z przychylności Innocentego XI, trzy lata później zwraca się do niego z jeszcze jedną prośbą: „Ojcze Święty, w całym Królestwie Polskim św. Jacek, z zakonu dominikanów, cieszył się zawsze największym kultem i niezliczone są łaski, które Pan Bóg, za wstawiennictwem tego wielkiego swojego Sługi, był i jest łaskaw udzielać zamieszkującym go ludom. To dlatego udając się na ostatnią wojnę [z Turkami pod Wiedniem – przyp. A.N.], wzywałem go i obrałem sobie za jednego ze swoich obrońców, aby towarzyszył mi w tej wyprawie, podjętej w imię Świętej Wiary [wyruszając pod Wiedeń Sobieski długo modlił się przy grobie św. Jacka w Krakowie – przyp. A.N.]. Całe Królestwo Polskie, rozpalone żarem pobożności, pragnie zatem najgoręcej, aby św. Jacek zaliczony został pomiędzy jego głównych Patronów i Opiekunów, zanosząc do Waszej Świątobliwości swoje najpokorniejsze błagania, aby łaska ta została mu udzielona”. Argumenty zawarte liście odniosły skutek. 31 sierpnia 1686 roku Święta Kongregacja Obrzędów ustanowiła św. Jacka głównym patronem Królestwa Polskiego (na równi ze św. Wojciechem, św. Stanisławem męczennikiem i św. Stanisławem Kostką). Decyzję tę papież potwierdził w liście apostolskim w formie brewe, noszącym datę 24 września 1686 r.
Polska bierzmowana
Przyszły błogosławiony, papież Jan Paweł II, będzie więc spoczywał w grobie jednego ze swoich wielkich poprzedników, który nie tylko darzył szacunkiem polskiego króla i polski naród, ale także ustanowił mu w osobie św. Jacka Odrowąża głównego patrona. O tym wielkim świętym, który aż do reformy kalendarza liturgicznego w Polsce nosił ten zaszczytny tytuł, zwykło się mówić, że „tak jak św. Wojciech chrzcił Polskę, tak św. Jacek ją bierzmował”. Istotnie, przemierzając wzdłuż i wszerz naszą ojczyznę, dokonał drugiej, pogłębionej ewangelizacji Polski, a trzy podstawowe cechy jego apostolstwa, które starał się zaszczepić w naszym narodzie, tzn. kult eucharystyczny, kult maryjny i regularną spowiedź, pozostały do dnia dzisiejszego wyróżnikiem polskiej religijności na tle innych narodów Europy. Kilka wieków później, 2 czerwca 1979 r., papież Jan Paweł II, wielki czciciel św. Jacka, dokonał na nowo „bierzmowania” naszego narodu, wypowiadając podczas swej pierwszej pielgrzymki do ojczyzny pamiętne słowa: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. O grobach zwykło się na ogół myśleć w kategoriach bolesnego rozdzielenia. Ten w kaplicy św. Sebastiana w bazylice watykańskiej w przedziwny sposób łączy jednak ludzi i wydarzenia…



Radość i nadzieja – to reakcja polskiego Episkopatu na wiadomość, że zakończył się proces beatyfikacyjny Jana Pawła II. Papież Benedykt XVI podpisał dziś dekret o uznaniu cudu za jego wstawiennictwem. Beatyfikacja odbędzie się 1 maja w Rzymie.

– Radość i nadzieja to reakcja Konferencji Episkopatu na dobre wieści z Watykanu – mówi rzecznik Episkopatu ks. Józef Kloch. – Radość, bo Jan Paweł II zostanie ogłoszony błogosławionym, wzorem do naśladowania w tym, jakim był człowiekiem, jakim był chrześcijaninem. A nadzieja, że jego nauczanie będzie ponownie przypominane. Sam Ojciec Święty poprzez swoje zapisane słowo w jakiś sposób stanie obok nas. Przypominać będziemy sobie jego naukę. Może znów się zjednoczymy w tym, co jest ważne dla Kościoła, co jest ważne dla naszego państwa – ma nadzieję ks. Kloch.

Biskupi i kardynałowie z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych uznali w tym tygodniu cud za wstawiennictwem Jana Pawła II. Jest nim niewytłumaczalne z medycznego punktu widzenia nagłe uzdrowienie z choroby Parkinsona francuskiej zakonnicy Marie Simon-Pierre. Dekret o uznaniu cudu podpisał w dniu dzisiejszym papież Benedykt XVI. Tym samym kończy się proces beatyfikacyjny Jana Pawła II. Rozpoczął się on 28 czerwca 2005 r., mimo że nie upłynęło pięć lat od śmierci kandydata na ołtarze. Benedykt XVI podjął decyzję o skróceniu tego czasu.

Dzisiaj jest

czwartek,
18 grudnia 2014

(352. dzień roku)

Zegar

Święta

Tydzień modlitw o życie chrześcijańskie rodzin

Imieniny:
Bogusława, Gracjana

Sonda

wszystko i nic

informacji o parafii

ogłoszenia parafialne

jestem tu przypadkowo

strona mi się podoba

strona taka sobie

co zmienić ---- napisz w księdze gości - anonimów nie rozpatrujemy


Wyszukiwanie

Spotkanie Młodych | 19.09

Statystyki